Park Komeńskiego

Park Komeńskiego to miejsce, do którego w Zlinie trafia się niemal odruchowo. Należy do najprzyjemniejszych zakątków miasta i stanowi prawdziwą zieloną oazę w jego centrum. To idealna przestrzeń do relaksu, spotkań i aktywnego wypoczynku. Przychodzi się tu na poranną kawę, popołudniową sjestę i przyjemne wieczorne chwile w ogródkach kawiarni. Park ten potrafi zamienić każdy dzień, a nawet zwykłą chwilę, w wyjątkowe przeżycie.

Latem można tu położyć się w cieniu drzew, zanurzyć w lekturze książki, wypić kawę na ławce lub zjeść coś dobrego. Nie brakuje tu cukierni, piekarni, kawiarni i bistr oferujących rozmaite przysmaki, które ciągną się wzdłuż parku przy pierwszym zlińskim bulwarze pieszym. Można też usiąść w jednym z ogródków letnich z widokiem na zieloną oazę. Dzieci świetnie zabawią się na dużym placu zabaw z drabinkami, siatkami wspinaczkowymi, piaskownicą, huśtawkami, karylionem i innymi elementami do zabawy.

Przez park prowadzi eliptyczna alejka, dzięki której odkryjesz, że każda jego część ma własną atmosferę – od nieco bardziej ruchliwej strony przy bulwarze, gdzie znajdziesz sklepiki, kawiarnie i klub muzyczny, po spokojniejsze zakątki, gdzie można w ciszy usiąść i obserwować tętniące życiem miasto.

Park Komeńskiego może poszczycić się niemal stuletnią historią. Powstał w 1930 roku na terenie dawnego folwarku i ogrodu warzywnego zaopatrującego pobliski pałac – hodowano tu bydło i drób, uprawiano warzywa oraz owoce. W latach 20. XX wieku, gdy Zlin przeżywał gwałtowny rozwój dzięki firmie Baťa, coraz silniej promowano ideę miasta w ogrodach. W 1929 roku Tomáš Baťa odkupił pałac wraz z folwarkiem od barona Haupta, otwierając drogę do pierwszych prac parkowych.

W latach 80. park przeszedł rozległą przebudowę, a w latach 90. kolejne, mniejsze zmiany. Mimo to przez długi czas nie był miejscem, w którym chętnie spędzano czas wolny. Zasadnicza przemiana nastąpiła dopiero po konkursie architektonicznym ogłoszonym przez miasto. Jesienią 2014 roku, według projektu architektów Václava Babki, Zdenka Sendlera, Lucii Radilovej i Pavla Mudříka, powstała jego obecna forma – otwarta, nowoczesna i przyjazna codziennemu życiu.

Z przestrzeni, której wcześniej raczej unikano, park stał się pulsującym sercem miasta, które zachwyca od pierwszego wejrzenia.

W 2015 roku otrzymał tytuł Park Roku, rok później Park Dziesięciolecia, a w 2025 roku wyróżnienie Park Ćwierćwiecza.